فرانس زوخومل سرگروهبان اس اس
با نگاهي به آينده دنيا ....و با
شجاعت و شادي
گروهها به سمت کار رژه مي روند
تنها چيزي که براي ما اهميت دارد تربلينکاست
اين تقدير ماست
به همين دليل هم با تربلينکا درآميخته ايم
آنهم به همين زودي
ما تنها فرامين فرمانده خود را مي شناسيم
ما تنها وظيفه و اطاعت را مي شناسيم
ما خواهان خدمتيم و خدمت هم خواهيم کرد
تا آنکه به ياري شانسي اندک همه چيز پايان يابد !هورا
يکبار ديگه، بلندتر بخون
ما الان به اين مي خنديم اما غم انگيزه
کسي نخنديد
به من زخم نزن
تو تاريخ مي خواي من هم بهت تاريخ رو مي دم
فرانز اين شعر رو نوشت
ملودي شعر هم از بوخنوالد اومده بود
اردوگاه بوخنوالد فرانز اونجا نگهبان بود
....يهوديهايي که هر روز صبح مي رسيدند
يهوديهاي کارگر؟
اين سرود رو بهشون ياد مي دادند
و تا عصر همه بايد با هم مي خوندنش
دوباره بخونش
بسيار خوب
خيلي مهمه بلند بخون
با نگاهي به آينده دنيا ....و با
شجاعت و شادي
گروهها به سمت کار رژه مي روند
تنها چيزي که براي ما اهميت دارد تربلينکاست
اين تقدير ماست
به همين دليل هم با تربلينکا درآميخته ايم
آنهم به همين زودي
ما تنها فرامين فرمانده خود را مي شناسيم
ما تنها وظيفه و اطاعت را مي شناسيم
ما خواهان خدمتيم و خدمت هم خواهيم کرد
تا آنکه به ياري شانسي اندک همه چيز پايان يابد !هورا
راضي شدي؟
خارق العاده است هيچ يهودي اي امروز اين سرود رو نمي شناسه
چطوري در تربلينکا ....در اوج کار خودش
روزانه 18000 نفر
مورد "رسيدگي" قرار مي گرفتند؟
اين 18000 عدد زياديه
اما اين عدد رو من از گزارشهاي دادگاه درآوردم
درسته
"رسيدگي ويژه" به 18000 نفر در روز
...نابود کردنشون
آقاي لانزمن اين اغراقه
باور کن
پس چند نفر؟
حدود 12000 تا 15000 نفر در روز
با همين تعداد هم بايد بيشتر از نصف شب رو کار مي کرديم
در ژانويه قطارها ديگه از 6 صبح ميومدند
هميشه از 6 صبح؟
نه هميشه. اغلب
بله
برنامه ها نامنظم بودند
بله
يکي سر صبح ميومد بعدي سر ظهر
يکي ديگه هم غروب متوجهي؟
پس قطار مي رسيد
دلم مي خواد با جزييات کل پروسه رو
توصيف کني
در روزهاي اوج کاري
قطارها از ايستگاه مالکينيا
به تربلينکا ميومدند
فاصله مالکينيا تا تربلينکا چقدره؟
حدود 8 کيلومتر
تربلينکا يک روستا بود
يک روستاي کوچک
بعنوان يک ايستگاه
اهميت زيادي در انتقال يهوديها داشت
قطارها معمولا 10، 12 واگن داشتند
يا حتي 15 واگن
پانزده واگن؟
وارد اردوگاه تربلينکا مي شدند و
در مقابل سکوها توقف مي کردند
واگنها همين طوري با آدمهاي داخلشون در تربلينکا
منتظر مي موندند
...پنجره واگنها سيم خاردار داشت و
کسي نمي تونست خارج بشه
روي سقف واگنها .....شياطين" مستقر بودند"
يعني نگهبانهاي اوکرايني و لتونيايي
لتونياييها خيلي بدتر بودند
روي سکو براي هر واگن
دو يهودي از گروه آبي ايستاده بودند
تا به پروسه سرعت بدند
فرياد مي زدند "بيرون! بيرون! عجله کنيد"
اوکراينيها و آلمانيها هم بودند
چند تا آلماني؟
حدود 3 تا 5 نفر
همين؟
همين. بهت اطمينان مي دم
چند تا اوکرايني؟
10
ده اوکرايني و پنج آلماني
حدود 20 نفر هم از گروه آبي
مردان گروه آبي
اينجا و اينجا مي ايستادند و مردم رو به عجله وا مي داشتند
گروه قرمز اينجا مستقر مي شد
پس گروه قرمز اونجا بود
کار گروه قرمز چي بود؟
....لباسها ...جمع آوري لباسهايي که
مردها
و زنها
از تنشون در مي آوردند
...فاصله زماني بين تخليه زندانيها روي سکوها
و درآوردن لباسها چقدر بود؟
...براي زنها
در کل 1 ساعت طول مي کشيد
يک تا يک ونيم ساعت
کل قطار دو ساعت وقت مي گرفت
بله
ظرف دو ساعت همه چيز تموم مي شد
...از لحظه رسيدن تا
زمان مرگ
يعني در 2 ساعت کار تموم مي شد؟
دو ساعت، دو و نيم ساعت و يا سه ساعت
يک قطار کامل؟
بله، يک محموله کامل
هر 10 واگن چقدر زمان مي برد؟
نمي تونم بگم
چون واگنها پشت سر هم ميومدند
و آدمها دائم به داخل اردوگاه سرازير مي شدند. متوجهي؟
معمولا مردها رو که اينجا و اونجا ....در انتظار مي نشستند
بطور مستقيم از طريق بادگير" به اتاقهاي گاز مي رفتند"
زنها رو آخر مي فرستادند
در آخر
اونها هم مي بايست بِرَن و معمولا اينجا منتظر مي موندند
...هر بار
حدود 50 يا 60 زن با بچه
بايد اينقدر اينجا منتظر مي موندند تا جا باز بشه
لخت
در زمستان و تابستان لخت بودند
زمستانهاي تربلينکا مي تونه کشنده باشه
مخصوصا در دسامبر يا بعد از سال نو
حتي قبل از کريسمس هم سرماي وحشتناکي داشت
بين 4 تا 15 درجه زير صفر
مي دونم اولش براي ما هم سرما آزاردهنده بود
يونيفورمهاي مناسبي نداشتيم
براي ما هم سرد بود
....اما براي اون مردم بيچاره
شرايط بدتر بود
"....در "بادگير
در بادگير هوا خيلي خيلي سرد بود
...ممکنه
اين بادگير رو دقيقا توصيف کني؟ چه شکلي بود؟
عرضش چقدر بود؟ مردم چطوري داخلش قرار مي گرفتند؟
حدود 4 متر عرض داشت
مثل همين اتاق
هر طرف ديوارهايي به اين ارتفاع يا اين ارتفاع بودند
ديوار؟
نه، سيمهاي خاردار
....بين سيمهاي خاردار
شاخه هاي صنوبر قرار مي دادند
متوجهي؟
يک جور استتار بود
يک "گروه استتار" متشکل از 20 يهودي وجود داشت
هر روز شاخه هاي جديدي مي آوردند
از بيشه؟
درسته
پس همه چيز پوشيده بود
از اون داخل چيزي در بيرون ديده نمي شد
هيچ چيز
ميدان ديد کاملا بسته بود
غيرممکن بود
اينجا و اينجا
اينجا هم همين طور
ديدن اطراف غيرممکن بود
...تربلينکا باوجود اين حجم بزرگ کشتارها
بزرگ نبود، درسته؟
بزرگ نبود
حدود 500 متر حداکثر پهناي اردوگاه بود
زمينش مستطيلي شکل نبود بيشتر لوزي شکل بود
...در اينجا زمين صاف بود و
در اينجا ارتفاع مي گرفت
و بر بالاي اين شيب اتاق گاز قرار داشت
بايد بالا مي رفتند
"به اين "بادگير راه بهشت" هم مي گفتند درسته؟"
يهوديهاي اونجا بهش "مي گفتند "صعود
"و "راه آخر
من فقط همين دو اسم رو مي دونم
بذار ببينم
پس آدمها وارد "بادگير" مي شدند
بعدش چي؟ کاملا برهنه بودند؟
...کاملا برهنه. در اينجا
دو نگهبان اوکرايني مي ايستادند
بله
بيشتر براي کنترل مردها
...اگر مردها داخل نمي شدند
با شلاق
مجبورشون مي کردند اينجا هم همينطور. و حتي اينجا
آه بله
مردها به داخل "هدايت" مي شدند نه زنها
زنها رو نه
زنها کتک نمي خوردند
دليل اين "انسانيت" چي بود؟
من نديدم
شايد اونها رو هم مي زدند
چرا که نه؟
به هرحال که قرار بود بميرند
چرا که نه؟
به هر حال ورودیِ اتاق گاز بود
آبراهام بومبا اسراييل
آبراهام، ممکنه بگي چطوري اتفاق مي افتاد؟
چطوري شما رو انتخاب کردند؟
....يک دستور اومد
...از آلمانها
که همه کساني که حرفه سلماني دارند رو جدا کنند
براي کاري اونها رو لازم داشتند
چجور کاري بود ما نمي دونستيم
به هر حال ما دور هم جمع شديم
چقدر بعد از رسيدنت به تربلينکا اين اتفاق افتاد؟
حدود 4 هفته بعد از رسيدنم به تربلينکا
کي بود؟ صبح؟
صبح بود حدود 10 صبح
يک قطار به تربلينکا رسيد
و زنها رو بردند به .اتاق گاز
...چند گروه از کارگرهاي
اردوگاه رو هم جمع کردند
بعد پرسيدند که کي قبلا سابقه سلماني داشته؟
من چند سالي بود آرايشگر بودم
چند نفري هم من رو مي شناختند
از چستوخوا و بقيه جاها
بنابراين من رو انتخاب کردند
و من هم چند نفر ديگه رو که مي شناختم انتخاب کردم
و دور هم جمع شديم
سلماني حرفه اي بوديد؟
بله حرفه اي بوديم بعدش منتظر شديم
دستور اومد که ....باهاشون بريم
...با آلمانها
....ما رو بردند به اتاق گاز
به دومين بخش اردوگاه تربلينکا
از بخش اول فاصله زيادي داشت؟
دور نبود ....اما
با دروازه و سيم خاردار .....محصور بود
و درختهايي که محوطه رو محصور مي کردند
....بنابراين کسي دروازه ها رو نمي ديد
يا راهي رو که به اتاق گاز ختم مي شد
همون راهي که آلمانها بهش "بادگير" مي گفتند؟
نه آلمانها بهش "راه بهشت" مي گفتند
"راه بهشت"
هيملوگ؟
بله هيملوگ "راه بهشت"
و ما هم چون مدتي بود اونجا کار مي کرديم
راجع بهش مي دونستيم
داخل اتاق گاز تعدادي نيمکت بود تا
زنها بتونند بنشينند
....اونها نمي دونستند که
اين آخر خطه ....اين پايانِ لحظاتِ
....زندگيشونه وآخرِ نفسها
و آخرِ افکار و کارهاست
داخل اتاق گاز چقدر طول کشيد تا
موها رو کوتاه کنيد؟
هميشه اون داخل اين کار رو مي کرديد؟
ما براي 1 هفته تا 10 روز داخل اتاق گاز کار مي کرديم
....بعدش دستور اومد که
ما کوتاه کردن مو رو در پادگان ورودي انجام بديم
اتاق گاز چه شکلي بود؟
اتاق بزرگي نبود
....اندازه اش، حدود
چهار متر در چهار متر بود
...اما داخل اون اتاق
....زنهاي زيادي رو مي چپوندند
تقريبا روي همديگه مي ايستادند
اما همونطور که قبلا گفتم
وقتي وارد شديم نمي دونستيم چه کار بايد بکنيم
بعد يک کاپو وارد شد و گفت
"شما اينجا وظيفه اي داريد"
"بايد کاري کنيد که اين زنها باور کنند که"
"قراره بعد از کوتاه کردن موهاشون"
"حمام کنند و بعدش"
"از اينجا براي کار به اردوگاه منتقل بشند"
همون موقع هم ما مي دونستيم که کسي از اون اتاق
خارج نمي شه
اين جا آخرين توقفگاهه
جايي که زنده ها وارد مي شن و اجساد خارج مي شن
مي شه دقيق توصيفش کني؟
....توصيف دقيقش
ما صبر مي کرديم تا قطار وارد بشه
زنها و بچه ها
اونها رو به داخل هل مي دادند
ما موي اونها رو کوتاه مي کرديم
.....و بعضي از اونها ....من که مي گم همگي اونها
همون موقع مي دونستند چي قراره به سرشون بياد
....ما بيشترين تلاشمون رو مي کرديم
....بيشترين تلاشمون رو بعنوان آدميزاد تا
....ببخشيد، وقتي زنها وارد اتاق گاز مي شدند
شما از قبل اونجا بوديد يا بعدا ميومديد؟
ما از قبل داخل اتاق گاز بوديم
از قبل منتظر رسيدن محموله بوديم
داخل بوديد؟
بله ما از قبل داخل اتاق گاز بوديم
و بعد ناگهان زنها وارد مي شدند؟
بله وارد مي شدند؟
چطور بودند؟
کاملا برهنه بودند بدون هيچ لباس و هيچ چيزي
همگي کاملا لخت بودند؟
کاملا لخت
همه زنها و بچه ها
بچه ها هم؟
بچه ها هم
چون از پادگان تعويض لباس ....ميومدند
پادگاني که قبل از اتاق گاز قرار داشت
اولين بار که ....اين زنهاي برهنه رو
ديدي چه احساسي داشتي؟
.....احساسم اين بود که بنا بر دستور
:بايد کاري رو که گفته شده انجام بدم
بايد موها رو طوري کوتاه کنم که
انگار يک سلماني داره کار معمول خودش رو انجام مي ده
زدن موي يک زن بنحو مطلوب
و جمع آوري بيشترين موي ممکن
....چون به موي زنها در
آلمان احتياج داشتند
يعني موها رو از ته نمي زديد؟
نه. فقط موها رو ...کوتاه مي کرديم و
بهشون القا مي کرديم که اين فقط يک سلماني کوچيکه
با چي؟ با قيچي کوتاه مي کرديد؟
بله. قيچي و يک شانه
مثل کوتاه کردن موي مردها
نه اينکه مثل پسر بچه ها موهاشون رو از ته بزنيم
...اينطور بگم
يک اصلاح موي خوب و قشنگ براي اون زنها انجام مي داديم
آينه هم بود؟
آينه نبود، صندلي هم نبود فقط نيمکت
حدود 16 يا 17 آرايشگر پشت اين نيمکتها کار مي کردند
و تعداد زنها هم زياد بود
هر اصلاح سر 2 دقيقه زمان مي برد و نه بيشتر
چون تعداد زنها زياد بود ...و موي زياد هم
بايد زده مي شد
مي شه الان نشون بدي چطوري اين کار رو مي کردي؟
با بيشترين سرعتي که مي تونستيم
ما آرايشگرهاي حرفه اي بوديم
اينطوري اون کار رو مي کرديم
.....اينجا و اينجا رو
و بعد اينجا ها رو کوتاه مي کرديم
تا زماني که مو کاملا کوتاه مي شد
با حرکات بزرگ؟
....طبيعتا، چون
زمان رو نمي شد هدر داد
....گروه بعدي بيرون منتظر بود
تا همين کار رو روشون انجام بديم
تو گفتي حدود 16 آرايشگر بوديد
....پس هر سري
موي چند زن رو کوتاه مي کرديد؟
....هر بار حدود
شصت تا هفتاد نفر به همون اتاق وارد مي شدند
بعدش درب اتاق گاز بسته مي شد؟
بعد از اينکه کارمون با يک گروه تموم مي شد
يک گروه 140-150 نفره ديگه وارد مي شد
بعدش اونها به ما مي گفتند
....اتاق گاز رو ترک کنيم
....براي پنج دقيقه
تا بتونند اونها رو اون داخل خفه کنند
کجا صبر مي کرديد؟
بيرون اتاق گاز
يک طرف زنها وارد مي شدند
از اون طرف يک گروه کارگر
جنازه ها رو بيرون مي کشيدند
بعضي ها هنوز کامل نمرده بودند
اونها رو بيرون مي کشيدند
ظرف يک دقيقه همه چيز کاملا تميز شده بود
و مي شد زنهاي ديگه رو براي اعمال مجدد پروسه
وارد اتاق کرد
اين زنها، موهاي بلندي داشتند؟
اغلب بلند بود بعضا هم کوتاه
اما وظيفه ما کوتاه کردن موها بود
آلمانها....به موها نياز داشتند
اما به سوال من جواب ندادي
....احساست وقتي اولين بار اون
زنها و بچه هاي برهنه رو ديدي چي بود؟
....يک چيزي بهت بگم ....داشتن احساس
داشتن احساس توي همچين جايي خيلي سخته
....شب و روز کار کردن
.....بين مرده ها و اجساد
.....از مرد و زن احساسات آدم ناپديد مي شن
احساسات آدم مي ميرند
:مي خوام يک چيزي بهت بگم
وقتي بعنوان سلماني براي کار .....در اتاق گاز انتخاب شدم
با يک محموله زنهايي .....اومدند که
همشهري من در چستخوا بودند
از بين اونها خيلي ها رو مي شناختم
مي شناختيشون؟
مي شناختم. در يک شهر با هم زندگي کرده بوديم
با بعضي در يک خيابان زندگي کرده بودم
بعضي ها دوستان نزديک من بودند
وقتي من رو ديدند من رو در آغوش گرفتند
ايب، تو اينجا چي کار مي کني؟" "چي قراره به سرمون بياد؟
چي مي شد بهشون گفت؟
چي مي تونستي بهشون بگي؟
يکي از دوستانم هم يک آرايشگر بود
يک آرايشگر خوب که همشهري هم بوديم
.....وقتي همسر و خواهرش رو
....آوردند به اتاق گاز
ادامه بده ايب بايد ادامه بدي
نمي تونم
وحشتناک بود
خواهش مي کنم
خودت مي دوني که بايد اين کار رو بکنيم
نمي تونم ادامه بدم
بايد ادامه بدي ....مي دونم خيلي سخته
مي دونم و ازت معذرت مي خوام
لطفا اينقدر من رو اذيت نکن
خواهش مي کنم ادامه بده
بهت که گفته بودم امروز روز سختيه
چمدونهايي که مياوردند رو
به آلمان انتقال مي کردند
خب ادامه بده
....بله، دوستت وقتي ديد
همسر و خواهرش اومدند چي کار کرد؟
نمي تونست به همسرش .....چيزي بگه
و همينطور به خواهرش
....نمي تونست بهشون بگه
که اين آخرين لحظات زندگيشونه
چون مردان اس اس ....با اون يونيفورمهاي سياهشون
همونجا ايستاده بودند
و حتي با گفتن ....يک کلمه
نه تنها همه زنها ....که به هر حال مي مردند، بلکه
بقيه کارگرها هم به همون سرنوشت دچار مي شدند
اما سعي خودش رو کرد .....که بهترين کار رو براشون بکنه
.....باهاشون براي مدت بيشتري بمونه
.....براي بوسيدن و در آغوش گرفتنشون
چون مي دونست ديگه اونها رو نمي بينه
زنها بايد داخل بادگير صبر مي کردند
اونها صداي موتورهاي اتاق گاز رو مي شنيدند
شايد حتي صداي فريادها و التماسها هم به گوششون مي رسيد
در همون حال انتظار وحشت مرگ در بر مي گرفتشون
وحشت مرگ باعث مي شه آدمها همه چيز رو رها کنند
خودشون رو رها مي کردند ....از پايين و بالا
....خيلي پيش مي اومد که
،همونجا که زنها مي ايستادند ....پنج يا شش رديف
مدفوع ريخته باشه
در همون حالت ايستاده؟
به حالت چمباتمه و ايستاده خودشون رو خالي مي کردند
من خودم نديدم اين کار رو بکنند فقط کثافات به جا مونده رو مي ديدم
فقط زنها؟
بله، مردها نه، فقط زنها
مردها رو به زور داخل بادگير ....هدايت مي کردند. اما زنها
...بايد صبر مي کردند تا
اتاق گاز خالي بشه
مردها چي؟
نه، اونها رو همون اول با شلاق مي فرستادند
متوجهي؟
مردها هميشه اول مي رفتند؟
هميشه اول مي رفتند
لازم نبود صبر کنند
بهشون فرصت صبر کردن نمي دادند
....و وحشت مرگ
...وقتي آدم در وحشت مرگ فرو بره
خودش رو آزاد مي کنه
اين حالت وقتي يک نفر ...حسابي ترسيده و
مي دونه قراره بميره رخ مي ده در رختخواب هم ممکنه اتفاق بيفته
مادرم کنار تختش زانو زده بود
مادرت؟
بله بعدش يک کپه بزرگ زيرش بوجود اومد
اين يک واقعيته ...از نظر پزشکي هم
اثبات شده
از اونجايي که مي خواستي بدوني بهت بگم که
...به محض پياده کردن زندانيها
اگر از ورشو و جاهاي ديگه ....سوارشون کرده باشند
قبل از رسيدن به اردوگاه هم کتکشون زده بودند
حتي بدتر از تربلينکا کتک مي خوردند
بهت اطمينان مي دم
بعد هم سفر بصورت ....ايستاده در قطارها
نه توالتي، نه آبي و نه هيچ چيز
وحشت
بعدش درب واگنها باز مي شه :و دوباره شروع مي شه
"برمزه، برمزه"
"کيپسه، کيپسه"
نمي تونم تلفظش کنم دندونهام مصنوعي هستند
عبارتي لهستانيه
"برمزه" يا "کيپسه"
برمزه" يعني چي؟"
کلمه اي اوکرايني به معناي "سريعتر" هست
بعد دوباره صداي شلاقها و فشارها
شلاق افسر اس اس کاتنر به همين اندازه بود
زنها سمت چپ مردها به راست
و باز هم ضربات بيشتر
بصورت بي وقفه؟
کاملا بي وقفه
برو اونجا لخت شو زودتر، زودتر
دائما در حال دويدن
دائما در حرکت
حرکت کردن و جيغ زدن
همين طوري کارشون رو مي ساختند
اين تکنيک کار بود
بله، تکنيک کار
:نکته اصلي همين بود کل جريان بايد سريع باشه
...گروه آبي وظيفه داشت
پيرها و مريض ها رو ....به
درمانگاه" ببره"
تا هيچ مانعي جلوي حرکت سيل مردم به اتاقهاي گاز رو نگيره
پيرها باعث کند شدن جريان مي شدند
دستور اعزام به درمانگاه" رو"
آلمانها مي دادند
...يهوديهاي گروه آبي
:فقط تصميمات رو اجرا مي کردند
يعني مردم رو به اونجا هدايت مي کردند
يا بر روي برانکار مي بردنشون
پيرزنها رو و کودکان مريض رو
يا بچه هايي که مادرشون مريض بود
...يا مادربزرگشون خيلي پير بود هم
به همراه مادربزرگشون "مي رفتند به "درمانگاه
"البته کسي نمي دونست داخل "درمانگاه چه خبره
يک پرچم سفيد با صليب سرخ داشت
يک راه باريکه وجود داشت
تا زماني که به اونجا نمي رسيدند چيزي ديده نمي شد
بعدش جنازها رو در گودالها مي ديدند
به زور لخت مي شدند
روي کيسه هاي شني مي نشستند
و با يک تير در گردن اعدام مي شدند
مي افتادند داخل گودالها
هميشه آتشي هم در گودال روشن بود
با آشغال و ...کاغذ و بنزين
جنازه ها خيلي عالي مي سوختند
ريچارد گلازار سويس
"درمانگاه" يک تکه زمين باريک بود
خيلي هم نزديک اردوگاه بود
پيرها رو مي آوردند اونجا
من هم بايد اون کار رو مي کردم
اين قتلگاه پوشيده نبود
يک مکان باز بود با چيزي شبيه سقف
که از برجهاي نگهباني اطراف تحت نظر بود
از دور کسي چيزي نمي ديد
راه ورودي يک راه خيلي باريک بود
کوتاه هم بود ...تا حدي هم شبيه
بادگير" بود"
مثل يک دالان کوچک
يک گودال اون وسط بود
و بلافاصله پس از ورودي در سمت چپ
يک اتاقک کوچک بود
با يکجور پيشخوان چوبي در داخلش
شبيه تخته شيرجه
اگر زندانيها ضعيفتر از اون ...بودند که روي تخته بايستند
رُوش مي نشستند
و بعدش ...همونطور که در
...گفتمان تربلينکا مرسوم بود
يک مامور اس اس "با يک دونه قرص"
"هر کس رو درمان مي کرد"
يعني يک تير در پشت گردن
در دوران اوج کار اردوگاه
اين اتفاقها هر روز مي افتاد
....در اون روزها، گودال
...که حداقل
...سه تا چهار متر عمق داشت
پر از جنازه بود
...همينطور بچه هايي رو که
به هر دليلي تنها مي رسيدند ...يا از والدينشون جدا مي شدند رو هم
مي آوردنشون اونجا
اين بچه ها ميومدند "به "درمانگاه
و "درمان" مي شدند
"درمانگاه" همچنين براي ما بود
براي ما بردگان تربلينکا
آخر خط ما بود
آخر خط ما نه اتاقهاي گاز بلکه "درمانگاه" بود
اردوگاه آشويتس ايستگاه دسته بندي
هميشه کساني بودند که نمي تونستند از واگنها پياده بشند
کساني که در راه مي مردند
يا کساني که اونقدر مريض بودند که
....با تهديد خشونت هم
نمي شد تکونشون داد
اين افراد در واگنها مي موندند
رودلف وربا بازمانده آشويتس
ما اول بايد وارد واگنها مي شديم
و مريضها و مرده ها رو خارج مي کرديم
و اونها رو به "لاوفسخريت" منتقل مي کرديم
به آلماني يعني ميدان دوي ميداني
....بله لاوفسخريت. حرکت بي وقفه
همه چيز بايد در "لاوفسخريت" انجام مي شد
"ايمر لاوفن؟"- "ايمر لاوفن"-
آلمان ملت ورزشکاريه
ما بايد جنازه ها رو خارج مي کرديم
و بعد روي سکو مي دويديم
تا به کاميونهايي که اونجا بودند برسيم
کاميونها همون موقع آماده بودند
...پنج يا شش تا کاميون بعضي وقتها هم بيشتر
قوانين مشخصي در کار نبود
اما اولين کاميون براي اجساد و افراد نيمه مرده بود
....براي تشخيص مرده ها از زنده ها
تمهيدات پزشکي در کار نبود
حتي با اينکه بعضي خودشون رو به مردن مي زدند
وقتي همه سوار کاميونها مي شدند
اولين کاميون مستقيما به کوره خانه ها مي رفت
حدود 2 کيلومتر در سمت چپ ورودي
اون موقع در 2 کيلومتري بود؟
قبل از ساخت سکوي جديد
سکوي قديمي
هنوز سکوي قديمي کار مي کرد
....از طريق سکوي قديمي
حدود 1/75 ميليون ....نفر وارد شدند
.....از همون سکوي قديمي
يعني اکثريت قربانيان آشويتس
سکوي جديد فقط بعد از ......برنامه ريزي براي قتل عامِ
يک ميليون يهودي مجارستان در مدتي کوتاه ساخته شد
سکوي جديد ساخت در اوايل 1944
کل ماشين قتل عام .....فقط بر
:مبناي يک اصل مي تونست کار کنه
اون هم اينکه کساني که ...به آشويتس ميومدند، از اينکه
قراره چي به سرشون بياد چيزي از قبل ندونند
تازه رسيده ها رو بايد دور از وحشت نگه داشت
و با نظم و ترتيب به مسلخ برد
...وحشت مخصوصا وقتي زنهايي
با بچه کوچک بودند خطرناک بود
بنابراين براي نازيها مهم بود که
....ما پيامي براي تازه واردها نفرستيم و
باعث ايجاد وحشت در لحظات آخر نشيم
هر کس سعي مي کرد ....با تازه واردها تماس بگيره
با ضربات باتوم کشته مي شد
يا پشت واگنها اعدام مي شد
...چون اگر موج وحشت براه ميفتاد
و به ناچار يک قتل عام ...روي سکو اتفاق مي افتاد
يک وقفه بر سر کار ماشين جنايت رخ مي داد
....با وجود خون و اجساد ديگه
نمي شد محموله بعدي رو وارد اردوگاه کرد
چون اين صحنه افزايش وحشت رو بدنبال داره
نازيها بر يک چيز :متمرکز بودند
همه چيز بايد بصورت منظم برگزار بشه
بدون هيچ مانعي و بدون هدر دادن وقت
قبل از هر عمليات در اتاق گاز
افراد اس اس تمهيدات لازم رو بدقت فراهم مي کردند
کوره خانه توسط نيروي اس اس محاصره مي شد
تعداد افراد اس اس در محوطه چند برابر مي شد
با سگها و مسلسل
سمت راست ...پلکاني بود
که به زيرزمين به "اتاقهاي گاز" مي رفت
در بيرکناو چهار کوره بود
کوره 1 کوره 3، 4 و 5
کوره 2 به کوره 3 متصل بود
در شماره 2 و 3 اتاقهاي تعويض لباس و
اتاقهاي گاز زيرزمين بودند
اتاق تعويض لباس
چيزي در حدود 300 مترمربع بود
اتاق گاز هم بسيار بزرگ بود
مي شد هر بار
تا 3000 نفر رو اون داخل کُشت
کوره هاي 4 و 5 از نوع متفاوتي بودند
اونها زيرزمين نبودند
همه چيز روي سطح زمين قرار داشت
در شماره هاي 4 و 5 کلا 3 اتاق گاز بود
که ظرفيت مجموعشون برابر
حداکثر 1800 تا 2000 نفر بود
موزه آشويتس مدل کوره خانه هاي 2 و 3
با بالابر اجساد رو وارد کوره ها مي کردند
کوره خانه هاي 2 و 3 هر کدوم 15 کوره داشتند
کوره خانه هاي 4 و 5 هر کدوم 8 تا کوره داشتند
وقتي زندانيها به کوره خانه ها مي رسيدند
همه چيز رو مي ديدند
....صحنه هايي وحشتناک
کل منطقه توسط نيروهاي مخوف اس اس محاصره شده بود
سگها پارس مي کردند
....تفنگهاي خودکار
همگي، هم لهستاني ها و هم يهوديها دچار ترديد مي شدند
اونها مي دونستند يک چيزي اينجا بنحو خطرناکي اشتباهه
اما کدومشون مي تونستند بفهمند
که قراره
ظرف 3 يا 4 ساعت به خاکستر تبديل بِشَن
وقتي به اتاقهاي تعويض لباس مي رسيدند ....مي ديدند که
....اونجا به نظر يک
!!مرکز اطلاعات بين المللي ميومد
روي ديوارها
قلابهايي بود
که هر کدوم يک شماره داشت
زير قلابها هم
نيمکتهايي چوبي بود
"تا مردم بتونند "راحت تر
لباس ها رو دربيارند
و بر روي تعداد زيادي از ستونها
علامتهاي "اتاق تعويض لباس" بود
زير اين علامتها هم به زبانهاي مختلف
:عباراتي نوشته شده بود
"تميز باشيد"
"شپش قاتل شماست"
"خود را بشوييد"
"به سمت اتاق عفونت زدايي"
همه اون علامتها
....فقط اونجا بودند تا
مردم برهنه رو به ورود به اتاق گاز تطميع کنند
و در سمت چپ با يک زاويه راست
...اتاق گاز قرار داشت
با درهاي پولادينش
کوره خانه 3 اتاق کندن لباس
اتاق گاز
کوره خانه هاي 2 و 3 ....گاز زايکلن از طريق دريچه هايي در سقف
به داخل اتاق گاز ريخته مي شد "توسط "واحد عفونت زدايي اس اس
و در کوره خانه هاي شماره 4 و 5 از طريق دريچه هايي روي ديوار
از حدود 5 يا 6 قوطي حامل گاز استفاده مي شد
با اين مقدار مي شد تا 2000 نفر رو کشت
اين به اصطلاح "واحد عفونت زدايي"
با يک کاميون که علامت صليب سرخ داشت ميومدند
و مردم رو به داخل ...اتاقها اسکورت مي کردند تا
اونها باور کنند که
قراره فقط استحمام کنند
اما علامت صليب سرخ فقط براي پنهان کردنِ
:محموله واقعي کاميون بود قوطي هاي گاز زايکلن
اين گاز براي کشتن به
ده تا پانزده دقيقه زمان نياز داشت
وحشتناکترين چيز اين بود که
.....وقتي درهاي اتاق گاز باز مي شدند
غيرقابل تحمل بود
مردم مثل سنگ و آجر ....روي هم
تلنبار شده بودند
با باز شدن در، اجساد پشتِ در به بيرون سرازير مي شدند
چند بار اين منظره رو ديدم
کنار اومدن باهاش خيلي سخت بود
اصلا نمي شد بهش عادت کرد
غيرممکن بود
کوره خانه 4
غيرممکن بود
بله، مي دوني وقتي ...گاز رو به داخل اتاق وارد مي کردند
:چنين اتفاقي مي افتاد
از سطح اتاق به سمت بالا متصاعد مي شد
و در کشمکش وحشتناکي ....که بعدش صورت مي گرفت
چون واقعا يک کشمکش بود
لامپهاي داخل اتاق گاز رو خاموش مي کردند
مطلقا تاريک بود و چيزي ديده نمي شد
افراد قويتر سعي مي کردند بالاتر بِرَن
چون احتمالا مي فهميدند که
هر چه بالاتر برن
هوا هم بيشتر مي شه
و نفس کشيدن راحت تر مي شه
همين موجب کشمکش مي شد
در ضمن، اغلب مردم سعي مي کردند يک طوري خودشون رو به در برسونند
:جنبه رواني داشت اونها مي دونستند که
در کجاست پس شايد بشه ازش عبور کرد
غريزي بود
کشمکش مرگ
به همين دليل بچه ها ....و افراد ضعيف تر
و همينطور پيرها، پايين جمعيت له مي شدند
قوي تر ها بالاتر بودند
....چونکه در اين
...نبرد مرگ
پدرها ديگه فرزنداني رو که زير پاي ،خودشون له مي کردند
نمي شناختند
و وقتي درها باز مي شدند؟
بيرون مي ريختند
اجساد مثل تکه سنگ بيرون مي ريختند
مثل آجرهايي که از پشت کاميون بيرون مي ريزند
اما در نزديکي گاز زايکلن يک فضاي خالي بود
هيچ کس در نزديکي کريستالهاي گاز نبود
يک فضاي خالي
احتمالا قرباني ها متوجه مي شدند که
گاز در اون نزديکي خيلي اثر بيشتري داره
و بعد؟
مردم کاملا خُرد مي شدند
در تاريکي درگير مي شدند
و مي جنگيدند
جنازه ها از مدفوع پوشيده مي شدند
خون
از گوشها و بيني ها بيرون مي زد
بعضي ها هم
که بر اثر فشار ديگران
زير دست و پا مي موندند
ديگه قابل تشخيص نبودند
جمجمه کودکان معمولا له مي شد
بله
چطوري؟
وحشتناک بود
استفراغ
خون از گوش و بيني اجساد بيرون مي زد
مايع قاعده گي زنها قابل تشخيص بود
در اين نبرد براي زنده موندن هر اتفاقي مي افتاد
اين نبرد مرگ وحشتناک بود
سخت ترين قسمت کار همين بود
فيليپ مولر، يهودي اهل چک بازمانده 5 موج کشتار در
"بخش ويژه" اردوگاه آشويتس
گفتن حقيقت
به افرادي که از دربهاي کوره خانه
وارد مي شدند کاملا بي فايده بود
اونجا نمي شد کسي رو نجات داد
نجات دادن آدمها غيرممکن بود
يک روز در سال 1943
وقتي من در کوره شماره 5 کار مي کردم
يک قطار از بياليستوک اومد
يک کارگر "در "بخش مخصوص
زني رو در اتاق ....تعويض لباس ديد که
همسر يکي از دوستانش بود
:بالافاصله اومد و بهش گفت
"قراره شما رو بکشند"
"ظرف سه ساعت شما رو خاکستر مي کنند"
زن حرفش رو باور کرد چون از قبل مي شناختش
دور اتاق حرکت مي کرد و
به بقيه زنها هشدار مي داد
"مي خوان ما رو بکشند"
"ما قراره وارد اتاق گاز بشيم"
زنهايي که کودکي در آغوش داشتند
اصلا نمي خواستند اين حرفها رو بشنوند
و اينطور فرض مي کردند که اون زن ديوونه شده
از خودشون مي رُوندَنِش
پس زنه رفت پيش مردها
اما فايده نداشت
مسئله اين نبود .که حرفش رو باور نمي کردند
قبل تر هم شايعاتي در گتوي بياليستوک و
گروندو و جاهاي ديگه شنيده بودند
اما کي مي خواد !همچين حرفهايي رو بشنوه
اون زن وقتي ديد کسي به حرفهاش گوش نمي ده
به صورتش چنگ زد
از سر ناتواني و هراس
شروع کرد به جيغ زدن
بعد چي شد؟
همه وارد اتاق گاز شدند اما اون زن رو عقب نگه داشتند
ما جلوي کوره صف کشيديم
اول اون زن رو به شدت شکنجه کردند
اما اون زن، رفيق ما رو لو نداد
در آخر تسليم شد و رفيقمون لو رفت
رفيقمون رو از صف بيرون کشيدند و زنده در کوره انداختند
به ما هم گفتند "هر کس چيزي به زندانيها بگه همين سرنوشت در انتظارشه"
ما در "بخش مخصوص" دائم سعي مي کرديم
راهي پيدا کنيم
که به زندانيها هشدار بديم
و اونها رو مطلع کنيم
اما
حتي در چند مورد که تونستيم
به زندانيها خبر بديم
کاملا بي فايده بود
تنها سبب مي شد لحظات آخر
براشون تحمل ناپذير بشه
حداکثر فکر مي کرديم
به يهوديهاي لهستان و
يهوديهاي ترسيندستات (اردوگاه چک)
که 6 ماه رو در بيرکناو مي گذروندند
کمکي بشه
اما تصور کن در ساير موارد چه اتفاقاتي مي افتاد
....يهوديهاي يوناني، مجاري که
براي 10 تا 12 روز در سفر بودند
گرسنه بودند
روزهاي زيادي بدون آب بودند
موقع رسيدن نيمه ديوانه بودند
با اونها طور متفاوتي برخورد مي شد
:بهشون مي گفتند
"لباسهاتون رو دربياريد تا يک استکان چاي بهتون بديم"
اين مردم بدليل مسافرت طولاني که کرده بودند
در چنان وضعيتي بودند که
تنها فکرشون اين بود که
تشنگي شون رو تسکين بدند
جلادهاي اس اس هم اين رو بخوبي مي دونستند
کامل برنامه ريزي شده بود
يک بخش محاسبه شده ...از قتل عامها اين بود که
اگر زندانيها ضعيف باشند
و چيزي براي نوشيدن ....نداشته باشند
در وارد شدن به اتاقهاي گاز درنگ نمي کنند
اما در واقع
پروسه کشتار اين مردم ....خيلي قبلتر از اينکه
به اتاقهاي گاز برسند شروع شده بود
به بچه ها فکر کن
جيغ زنان به مادرشون التماس مي کردند
"مادر! آب! آب"
افراد بالغي هم که روزهاي زيادي رو بدون آب گذرونده بودند
همين حال رو داشتند
هشدار دادن به اين آدمها کاملا بيهوده بود
کورفو
موشه موردو
اينها برادرزده هاي من بودند که در بيرکناو سوختند
دو تا از بچه هاي برادرم
با مادرشون بردنشون به کوره ها
همگي در بيرکناو سوختند
....برادرم
بيمار بود اون رو هم در کوره ها گذاشتند
و سوزوندنش
در آشويتس-بيرکناو
پسر بزرگه 17 ساله بود
دومي 15 ساله بود
دو طفل ديگه رو هم با مادرشون از بين بردند
بله، من 4 طفل رو از دست دادم
پدرت رو هم؟
پدرم رو هم
پدرت چند سالش بود؟
بابام 85 ساله بود
اون
در 85 سالگي در آشويتس مرد
بله در آشويتس
.....در بيرکناو در 85 سالگي
پدرم
پدرت کل سفر رو دوام آورد
کل خانواده مردند
اول اتاقهاي گاز بعدش کوره هاي آدم سوزي
در صبح جمعه نهم ژوئن 1942
...اعضاي جامعه يهوديان کرفو آمدند و
....با حالي هراسان
خودشون رو به آلمانها تسليم کردند
اين ميدان پر از افراد گشتاپو و پليس بود
ما هم تسليم شديم
حتي خائنين هم اومده بودند برادران رکاناتي و يهوديهاي آتني
بعد از جنگ اونها رو به
حبس ابد محکوم کردند
اما تا حالا آزاد شده اند
به ما دستور دادند خودمون رو تحويل بديم
در خيابان؟
بله در خيابان
چند نفر بوديد؟
دقيقا 1650 نفر
پس زياد بوديد؟
خيلي ها بودند مسيحي ها اونجا مي ايستادند
بله مسيحي ها و تماشا مي کردند
مسيحي ها کجا مي ايستادند؟
در کنار خيابان؟
بله و در بالکونها
وقتي اونجا جمع شديم
افراد گشتاپو با مسلسل سراغمون اومدند
چه زماني بود؟
ساعت 6 بود
ساعت 6 صبح
روز خوبي بود؟
بله روز خوبي بود
ساعت 6 صبحي زيبا
تعداد 1600 نفر در يک خيابان قابل توجه هست
مردم جمع شده بودند
مسيحي ها هم صداها رو شنيده بودند
اونها ديگه براي چي آمده بودند؟
براي ديدن نمايش
بايد اميدوار بود که ديگه چنين اتفاقاتي نيفته
ترسيده بوديد؟
.خيلي زياد جوونها
مريضها کودکان
پيرها و ديوانه ها همگي جمع شده بودند
وقتي ديديم که حتي ....ديوانه ها رو هم اونجا جمع کردند
....حتي مريض ها رو
...براي بقاي کل جامعه مون
شديدا نگران شديم
چي بهتون گفتند؟
بهمون گفتند بايد در مقابل قلعه ....جمع بشيم
تا براي کار ما رو به آلمان منتقل کنند
به لهستان
درسته به لهستان
آلمانها اعلاميه هايي به
ديوارهاي کرفو چسبانده بودند
که مي گفتند همه يهوديها موظفند خودشون رو معرفي کنند
و حالا که ما رو اخراج مي کردند زندگي بدون ما
در يونان جريان مي يافت
....اعلاميه توسط سران پليس، افسرها
و شهردار امضا شده بود
اعلاميه مي گفت زندگي بدون يهوديها بهتره؟
بله، ما هم اين رو بعد از اينکه برگشتيم فهميديم
درسته؟
شهر کرفو ضد يهودي بود؟
کرفو هميشه ضد يهودي بود؟
عنصري از ضديت وجود داشت ....اما
هيچ وقت به شدت سالهاي جنگ نبود
چرا؟
...چون قبلش راجع به
يهوديها اون طور قضاوت نمي کردند
آرماندو آرون رييس انجمن يهوديان کرفو
و حالا چي؟
الان ما آزاديم
با مسيحي ها چطور کنار ميايد؟
خيلي خوب
اون چي گفت؟
از من چيزي رو که گفتيد پرسيد
اون موافقه که روابط با مسيحيها خيلي خوبه
همه يهوديها در گتو زندگي مي کردند؟
اکثرا
بعد از رفتن يهوديها چه اتفاقي افتاد؟
همه اموال ما رو مصادره کردند همه جواهراتمون رو برداشتند
کليد خونه هامون رو گرفتند و دارايي هامون رو دزديدند
اموال شما چي شد؟ کي اونها رو دزديد؟
بنا بر قانون بايد به دولت يونان تحويل داده مي شدند
اما دولت فقط بخش کوچکي از اموال ما بدستش رسيد
باقيش رو دزديدند بالا کشيدند
چه کساني؟
همه مخصوصا آلمانها
از بين 1600 نفر که اخراج شدند
فقط 122 نفر زنده موندند
يعني 95% مردند
مسافرت از کرفو تا آشويتس طولاني بود؟
ما اينجا در نهم ژوئن دستگير شديم
و در 29 ژوئن رسيديم
اکثرا رو همون شب سوزوندند
يعني از نهم تا بيست و نهم طول کشيد؟
ما 5 روز هم اينجا معطل شديم
در قلعه اينجا
هيچ کس جرات فرار و ترک پدر، مادر و برادرانش رو نداشت
....تسليم ما ناشي از
احساسات مذهبي و خانوادگي ما بود
اولين گروه در 11 ژوئن اعزام شد
من با دومين محموله در 15 ژوئن اعزام شدم
در چه جور قايقي بودي؟
يک زاترا ....يک جور قايقه که
از بشکه و تخته سر هم شده
توسط يک قايق کوچک آلماني يدک کشيده مي شديم
روي هر قايق 1، 2، يا 3 نفر نگهبان بودند
آلمانها کم تعداد بودند اما ما مي ترسيديم
مي دوني، وحشت بهترين نگهبانه
سفر چطور بود؟
!افتضاح! افتضاح
آب و غذايي نبود
نود واگن بودند که هر کدوم مناسب حمل 20 حيوان بودند
در طول راه سر پا بوديم
خيلي ها مردند
بعدا مرده ها رو در يک واگن جدا قرار دادند
اونها هم در آشويتس سوختند
:نفر بعد والتر استاير عضو سابق حزب نازي
رييس سابق راه آهن رايش اداره 33 (اداره راه آهن رايش)
هيچ وقت قطارها رو نمي ديدي؟
نه. هيچ وقت
کلي کار داشتيم من اصلا ميزم رو ترک نمي کردم
شب و روز کار مي کرديم
گ.اِ.د.اُ.ب
گ.اِ.د.اُ.ب يعني
رييس دفتر ترافيک شرق
در ژانويه 1940 من به گ.اِ.د.اُ.ب کراکو منصوب شدم
در اوايل 1943 به ورشو منتقل شدم
من ناظر اصلي نقل و انتقالات بودم
رييس دفتر طراحي ترافيک راه آهن
وظايف کاريت بعد و قبل از 1943 يکسان بود؟
:فقط يک چيز تغيير کرد
من به رياست اداره ارتقا يافتم
...وظايفت در طول جنگ وقتي که در
گ.اِ.د.اُ.ب لهستان بودي چي بود؟
کار ما در اونجا مشابه
همون کارمون در آلمان بود
يعني تنظيم برنامه زماني ...هماهنگي بين حرکتِ
قطارهاي مخصوص و قطارهاي عادي
دپارتمانهاي زيادي داشتيد؟
بله
دپارتمان 33 مخصوص ....قطارهاي ويژه و
قطارهاي عادي بود
پس قطارهاي ويژه رو دپارتمان 33 مديريت مي کرد
تو هميشه مدير برنامه هاي قطارهاي ويژه بودي؟
بله
فرق بين قطار ويژه و قطار عادي چيه؟
قطار عادي توسط ...هر کسي که
بليتي داشته باشه، استفاده مي شه
مثلا از کراکو تا ورشو
يا از کراکو به لمبرگ
اما قطار ويژه سفارش داده مي شد
قطار کاملا مخصوصه
و هزينه ويژه اي براش پرداخته مي شه
هنوز هم قطار ويژه داريم؟
البته
مثل همون وقتها
براي تعطيلات گروهي مي شه سفارش قطار ويژه داد؟
بله، براي مثال کارگران مهاجر
که براي تعطيلات به خونه هاشون بر مي گردند
با قطارهاي ويژه سفر مي کنند
در غير اينصورت مديريت ترافيک
غير ممکن مي شه
تو بعد از جنگ گفتي ....کار تو مديريت
قطارهاي مقامات عالي رتبه بود
بله
اگر يک پادشاه با قطار ....به آلمان بياد
اون قطار ويژه است؟
اون يک قطار ويژه است
اما پروسه کار هميشه يکسان نيست
قطارهاي ويژه براي مقاصد
متنوعي برنامه ريزي مي شن
ملاقاتهاي خارجي در دفتر امور خارجه برنامه ريزي مي شدند
درسته. مي شه يک سوال ديگه بپرسم؟
چرا در طول جنگ تعداد قطارهاي ويژه
بيشتر از قبل و بعد جنگ بود؟
مي دونم منظورت چيه
...تو داري به
"قطارهاي "اسکان مجدد اشاره مي کني
"برنامه "اسکان مجدد
اين چيزي بود که بهش مي گفتند اون قطارها رو
وزارت حمل و نقل رايش
سفارش مي داد
پس به يک دستور از وزارتِ
حمل و نقل رايش نياز داشتيد
در برلين؟- درسته-
...و اجراي
اون دستورات
وظيفه رييس دفتر ....ترافيک شرق
در برلين بود
بله. متوجه ام
واضحه؟- کاملا-
اما در اون زمان چه کساني رو اسکان مجدد" مي دادند؟"
نه! ما اين رو نمي دونستيم
فقط وقتي داشتيم از وروشو فرار مي کرديم
فهميديم که احتمالا يهودي بودند
يا مجرمين و يا افراد اينچنيني
يهوديها و مجرمين؟
مجرمين. از هر نوعي
قطار هاي مخصوص براي مجرمين؟
نه، اين يک اصطلاح بود
اجازه صحبت راجع بهش رو نداشتيم
مگر اينکه از زندگي سير شده باشي
بهترين کار اين بود که آدم حرفي نزنه
...اما مي دونستي که قطارهاي
....تربلينکا و يا آشويتس
البته که مي دونستيم
اونجا آخرين ناحيه بود بدون من اون قطارها
به مقصد نهايي نمي رسيدند
براي مثال قطاري که از اسن راه مي افتاد
....بايد از نواحي ووپرتال، هانوفر
....ماگدبورگ، برلين، فرانکفورت
ادر،پوسن، ورشو و غيره عبور مي کرد
پس اينطوري بود
تو مي دونستي که تربلينکا يعني مرگ؟
البته که نه
نمي دونستي؟
خداي من! نه چطور بايد مي فهميدم؟
من که به تربلينکا نرفته بودم ....من در
کراکو و ورشو به ميزم چسبيده بودم
....تو يک
من يک کارمند بودم
متوجه ام
حيرت انگيزه که کارمنداني که
در اداره مخصوص قطارهاي ويژه کار مي کردند
چيزي از "راه حل نهايي" نمي دونستند
ما در جنگ بوديم
....چون کسان ديگري هم بودند که
براي راه آهن کار مي کردند و مي دونستند
مثل رانندگان قطارها
بله، اونها مي ديدند
اما من چيزي از اون اتفاقات نمي دونستم
براي تو تربلينکا چه معنايي داشت؟ تربلينکا يا آشويتس؟
براي ما تربلينکا، بلزک و بقيه اونها
اردوگاههاي جمعي بودند
يک مقصد
بله همين
اما نه مرگ؟
نه.نه مردم به اونجا مي رفتند
براي مثال براي قطاري که از اسن
يا کلن ميومد بايد برنامه ريزي مي کرديم
تا به مقصدهاي خودشون برسند
همزمان با جنگ و پيشروي متفقين
اون افراد رو بايد در اردوگاهها جمع مي کردند
دقيقا کي فهميدي؟
....خوب وقتي
....پچ پچ ها به گوشم رسيد ....شايعات
هيچ کس بلند ازش صحبتي نمي کرد !يا خدا، نه
در غير اينصورت بلافاصله ناپديد مي شدند ....فقط
شايعات بودند؟
درسته، شايعات رو مي شنيديم
در طول جنگ؟
در اواخر جنگ
در 1942 چي؟
!نه! خداي من، نه !حتي يک کلمه
اواخر 1944 بود
اواخر 1944؟
قبل از اون چي؟
چي مي شنيديد؟
گفته مي شد که
آدمها رو به اردوگاهها مي برند ....و اونهايي که
سلامت نيستند احتمالا دوام نمي يارند
قتل عامها غافلگيرت کرد؟
بله کاملا
اصلا نمي دونستي
هيچ چيز مثلا اون اردوگاه. اسمش چي بود؟
اوني که در ناحيه اوپلن بود بله: آشويتس
بله
آشويتس در ناحيه اپلن بود
درسته. آشويتس در نزديکي کراکو بود
درسته
ما يک کلمه هم ازش چيزي نمي دونستيم
فاصله آشويتس تا کراکو فقط 40 مايله
خيلي دور نيست
ما چيزي نمي دونستيم مطلقا هيچي
....اما مي دونستي که نازيها
و هيتلر از يهوديها متنفرند
معلومه اين رو همه مي دونستند
اينکه محرمانه نبود در روزنامه ها هم ديده مي شد
....اما قتل عامها
براي ما جديد بودند
....منظورم اينه که حتي امروزه هم
بعضي ها انکارش مي کنند .....مي گن که
اصلا اون تعداد يهودي وجود نداشته درسته؟ من نمي دونم
اين چيزيه که اونها مي گن
به هر حال، نفرت انگيز بود
چي؟
قتل عامها
هر انسان نجيبي محکومش مي کنه
اما ما اطلاعي نداشتيم
....اما لهستاني ها
لهستاني ها همه چيز رو مي دونستند
جاي تعجب نيست دکتر استاير
اونها در همون نزديکي زندگي مي کردند صداها رو مي شنيدند
بين خودشون حرف مي زدند
و مجبور نبودند سکوت کنند
ايستگاه تربلينکا
اين يک فاهرپلاناندرانگ شماره 587 هست
که مخصوص قطارهاي "ويژه" است
اين شماره بهت مي گه که چند نفر بودند
.....اين زير
"يعني "فقط جهت استفاده داخلي
اما براي يک سند سري اين خيلي سطح پايينه
اين واقعيت که در اين سند
که با قطارهاي مرگ مرتبطه
و در ساير اسناد .....کلمه
....سري يا "گايهم" ديده نمي شه
براي من شگفت انگيزه
عجيبه که اين کار رو نکردند
از طرف ديگه اعتقاد دارم
....اگر کلمه "سري" اينجا ميومد
شک و کنجکاوي زيادي بر مي انگيخت
و سوالهاي زيادي ايجاد مي کرد
و باعث مي شد توجه زيادي به اين اسناد معطوف بشه
از نظر روانشناختي ....اساس کل عمليات قتل عام
....بر اين بود که کلامي از
کاري که قراره انجام بشه برده نشه
چيزي نگو. فقط کارِت رو بکن
توصيفش نکن
پس اينجا داريم "فقط جهت استفاده داخلي"
مي دوني در هر عمليات چند نفر همين کاغذ رو دريافت مي کردند
بي اف اي" - باهنهوف"
در همين مسير 1،2،3،4
5،6،7،8 و اينجا به مالکينيا مي رسيم
که ايستگاه نزديک تربلينکاست
درسته
پس ميبيني که 8 ايستگاه اين دستور رو دريافت مي کردند
براي همين مسافت کوتاه
از رادوم به ناحيه ورشو
چون قطار از همين 8 ايستگاه عبور مي کنه
پس هر کدوم لازمه که بدونند
خب چرا دو کاغذ بنويسي وقتي مي توني با يکي کار رو تموم کني؟
....بنابراين اينجا نه تنها يک "پي کا آر" يعني
قطار مرگ داريم ....که اينجا مشخص شده
اما يک قطار خالي هم هست که در تربلينکا منتظره
....از اينجا مياد يک قطار خالي با حرف "ل" مشخص مي شد
"مخفف "ليير
يعني "بازگشت قطار خالي"
مهارت اين شماره گذاري رو :ببين
ما از 9228 مي ريم به 9229
و بعد به 9230، 9231 و 9232
هيچ چيزي نيست که به چشم بياد
بسادگي جريان هدايت ترافيک معموله
ترافيک مرگ؟
ترافيک مرگ
و اينجا مي بينيم که
از يک گتوي در حال تخليه قطار حرکت مي کنه
و به سمت تربلينکا ميره
در 30 سپتامبر 1940 راه افتاده
بنا بر برنامه در ساعت 16:18
و فردا صبح در 11:24 به مقصد رسيده
يک قطار خيلي بزرگ هم هست
احتمالا به همين دليل هم کم سرعت بوده
"50-جي" يعني 50 واگن پر از آدم
به طرز استثنايي بزرگه
....وقتي در تربلينکا تخليه شده
يعني ساعت 11:24 صبح رسيده
و حدود 4 بعد از ظهر برگشته
در اين بين قطار تخليه شده
پاکسازي شده و برگشته
خيلي سريع کارها انجام شده
همين اعداد براي قطار خالي تکرار شده
که در ساعت 4 راهي شده
و به يک شهرک رفته
و دوباره قرباني بار زده
.....و در ساعت 3 دوباره
بله، در 23ام، در ساعت 3 صبح راه افتاده
و روز بعد به تربلينکا رسيده
اين چيه؟ به نظر همون قطاره
بله واضحه که همون قطاره
شماره رو تغيير دادن
و بعد دوباره رفته به تربلينکا
....يک سفر طولاني ....مي رسه و بعد دوباره بر ميگرده
به يک جاي ديگه تا دوباره همون سفر صورت بگيره
يکي ديگه هم رفته به تربلينکا
و در 29 سپتامبر به چستخوا رسيده
سيکل کاري کامل شده
رائول هيلبرگ، تاريخنگار ورمونت آمريکا
به اين مي گن "فاهرپلانانودرنانگ"
.....اگر تعداد قطارها رو
.....حساب کني
راحت 10000 يهودي مرده از اينجا استخراج ميشه
فقط روي همين برنامه زمانیِ اينجا
بيشتر از 10000
....خوب، با تخمين دست پايين
چرا اين سند اينقدر جالبه؟
من در تربلينکا بودم
.....و با داشتن اين دو در دست
...وقتي يک سند رو در دست مي گيرم
مخصوصا وقتي اصل باشه
در واقع چيزي رو در دست ....دارم که
کارمند مسئول زماني در دست داشته
اين يک چيز واقعيه ...که زماني اعتبار داشته و براي ما مونده
مرده ها که ديگه صحبت نمي کنند
....سازمان راه آهن هر چيزي رو
در قبال دريافت هزينه جابه جا مي کرد
....بنابراين با پرداخت قيمت پايه
....مي شد يهوديها رو به تربلينکا فرستاد
به آشويتس و يا زوبيبور ...به هر جايي
فقط بايد براي هر کيلومتر سهم راه آهن رو پرداخت
فلان قدر ماک در هر مايل
:قيمت پايه در طول جنگ ثابت موند
بچه هاي زير 10 سال با نصف قيمت
و بچه هاي زير 4 سال مجاني بودند
سفرها هم که يک طرفه بود
البته هزینه سفر بازگشت نگهبانها باید پرداخت می شد
بچه هايي که به اردوگاههاي ....مرگ فرستاده مي شدند
....بچه هاي زير 4 سال
....مجاني مي رفتند
يعني از امتياز مرگ مجاني بخوردار بودند؟
بله، بابت اونها هزينه نمي گرفتند
....علاوه بر اين
سازماني که سفارش قطارها رو مي داد .....کل هزينه ها رو هم پرداخت مي کرد
دفتر آيکمن در ....فرماندهي گشتاپو بود
بخاطر مشکلاتي که اين دفتر در پرداخت هزينه ها داشت
راه آهن در نرخها قيمتگذاري ويژه قائل مي شد
يهوديها رو با قيمتهاي گروهي ويژه منتقل مي کردند
حداقل تعداد هر محموله 400 نفر بود
يک جور قيمتگذاري ويژه بود
حتي اگر کمتر بودند هم
بر اساس همون 400 نفر حساب مي شد
تا بتونند درآمد حداقل رو براي انتقال بزرگسالها داشته باشند
....اگر واگنها خيلي کثيف مي شدند
....يا در راه آسيب مي ديدند
....يا سفر خيلي طول مي کشيد
و 5 تا 10 درصد ....مسافرها در راه مي مردند
ممکن بود راه آهن حتي خسارت هم بگيره
اما تا زماني که هزينه ها ...پرداخت مي شد
محموله ها هم ارسال مي شدند
:بعضي مواقع، اس اس تخفيف مي گرفت
محموله ها قبل از پرداختها .ارسال مي شدند
کل پروسه کاري جا به جايي مثل هر
...برنامه حمل و نقل ديگه اي توسط يک
:سازمان مسافرتي اداره مي شد
"آژانس مسافرتي اروپاي مرکزي"
که پرداختها و سفارشها رو کنترل مي کرد
البته براي انتقالات کوچکتر خود اس اس برنامه رو مديريت مي کرد
....اين سازمان که گفتي
مسافرتهاي عادي رو هم هدايت مي کرد؟
بله. اداره رسمي تنظيم ترافيک بود
....بعضي ها رو به اتاق گاز منتقل مي کردند و
بعضي ها رو به مکانهاي تفريحي براي گذروندن مرخصي مي رسوندند
همون دفتر بود با همون پروسه کاري
با همون سياست قيمتگذاري
هيچ فرقي نبود؟- هيچي-
....همه کار خودشون رو مي کردند
طوريکه انگار کار نرمالتري وجود نداره
اما کارشون نرمال نبود
.البته که نبود
حتي سياستهاي پيچيده پولي
مثل ساير قراردادهايي بين مرزي بودند
براي مثال؟
جالترين مثال يونانه
در بهار 1943 ....محموله هاي سالونيکا
حدود 46000 نفر رو براي نابودي در مسافتهاي طولاني جابه جا کردند
حتي با قيمت گذاري گروهي
هزينه ها به 2 ميليون مارک مي رسيد
خيلي زياد بود
....اصل اساسي در
....مديريت اين ترافيک حتي
تا امروز هم در تمام دنيا يکسانه
يک طرف بر مبناي ارز کشور مبدا هزينه رو پرداخت مي کنه
اما از طرف ديگه بايد ...هزينه اي هم به راه آهن کشورهاي ديگه که
بين راه هستند بر مبناي ارز خودشون پرداخت بشه
از سالونيکا اونها وارد يونان مي شدند
در يونان واحد پول دراخما بود؟
....بله و بعد بايد از راه آهن صربستان و
کروشيا عبور مي کردند
و در نهايت راه آهن رايش و مارک آلماني
اما فرماندهي نظامي ...مستقر در سالونيکا
که مسئول پرداختها بود
مارک کافي نداشت
...با اينحال دراخما داشت
که از اموال مصادره شده يهوديها بدست آمده بود
و با اونها هزينه ها رو پرداخت کرد
اين يک اصل درآمد زايي بود
اس اس يا ارتش با مصادره کردن اموالِ قرباني ها
و مخصوصا با اتکا به حسابهاي بانکي ....مسدود شده
هزينه انتقالات پرداخت مي شد
از اموال خود يهوديها براي کشتنشون استفاده مي شد؟
.دقيقا :يک اصل اساسي حکومت نازي
هيچ بودجه رسمي به کُشتار اختصاص داده نمي شه
به همين دليل از اموال مصادره شده براي اين کار استفاده مي شد
در سالونيکا هم از همين اصل استفاده شد
اما پول اوليه به واحد يونان بود
راه آهن رايش مارک آلماني مي خواست
چطور مي شه در اون شرايط تبديل ارز انجام داد؟
اين به معناي ...اعمال قدرت خاص در
اروپاي مرکزيه
تنها راهش اينه که
يک مقام در اروپاي مرکزي بتونه مارک آلماني بخره
اما چطوري؟
در شرايط جنگي در يک کشور اشغالي اين کار آسوني نيست
:بنابراين يک تدبير نهايي حاصل شد
شرکت راه آهن "موظف" شد بدون دريافت هزينه يهوديها رو به آشويتس منتقل کنه
ايستگاه تربلينکا
طول عمر "کارگران ويژه" وابسته به
تعداد محموله هايي بود که قرار بود نابود بِشَن
وقتي محموله ها زياد بودند
گروه ويژه" هم بزرگ مي شد"
بدون ما نمي تونستند کشتارها رو پيش ببرند
پس ماها بيشتر زنده مي مونديم
(ازويکيم (آشويتس ايستگاه
اما وقتي تعداد قطارها کاهش مي يافت
اين براي ما به معناي مرگ و نابودي فوري بود
ما در "بخش ويژه" مي دونستيم که
کاهش تعداد قطارها
به معناي نابودي ماست
-فيليپ مولر- کارگران ويژه" در بحران دائمي زندگي مي کردند"
هر روز ....هزاران هزار
نفر از مردم بيگناه رو مي ديديم که
در دودکشها محو مي شن
با چشمان خودمون درک مي کرديم که
معناي انسان بودن چيه
اونها مي اومدند
مردها، زنها و بچه هاي بيگناه
و ناپديد مي شدند
دنيا هم مثل قبل مي چرخيد
ما رها شده بوديم از دنيا و از انسانيت
اما اون وضعيت باعث شد
بفهميم مبارزه براي بقا يعني چي
چونکه مي ديديم
زندگي آدمها در اين دنيا چقدر مي ارزه
و قانع شده بوديم که
تا وقتي که آدم زنده است اميد هم در دلش باقي مي مونه
تا وقتي زندگي هست نبايد اميد رو رها کرد
بهمين دليل هم در اون زندگي جهنمي ....تلاش مي کرديم
روز به روز، هفته به هفته ماه به ماه
سال به سال
.اميدوار بوديم بر خلاف همه شواهد اميد داشتيم زنده بمونيم
تا از اون جهنم فرار کنيم
در اون زمان
در ژانويه، فوريه
مارس
ناگهان قطارها متوقف شدند
تربلينکا بدون قطارها ملالت بار بود؟
يهوديها که ملالت بار نبودند
.....اما بعد از اينکه فهميدند که
بعدا بهش مي رسيم براي خودش داستانيه
بله مي دونم
....يهوديها
اونهايي که در گروه کار بودند اولش فکر کردند
که قراره زنده بمونند
اما در ژانويه ناگهان تحويل غذا متوقف شد
چون به نظرِ ويرت
تعداد کارگرها خيلي زياد بود
در اردوگاهِ 1 حدود 500 يا 600 نفري مي شدند
اونجا؟
بله
براي اينکه از شورش پيشگيري بشه
از اعدام و اتاق گاز در اونجا خبري نبود
آدمها رو از گرسنگي مي کشتند يا از بيماريهايي مثل
تيفوس
يهوديها تمام باور خودشون به زندگي رو از دست دادند
اونها رها شده بودند تا بميرند مثل مگسها مي افتادند
کارشون تموم بود
فرانس زوخومل
ايمانشون در هم شکسته بود
.....مي شد گفت که :ما بهشون اصرار مي کرديم
"شما زنده مي مونيد" حتي خودمون هم اين حرف رو باور داشتيم
اگر زياد دروغ بگي خودت هم دروغهاي خودت رو باور مي کني
بله
اما اونها جواب مي دادند
"نه رييس. ما فقط اجساد متحرکيم"
....فصل مرگ" از"
فوريه 1943 شروع شد
بعد از اينکه محموله هاي بزرگ از گروندو .و بياليستوک رسيدند
قبلش مطلقا ساکت بود
در اواخر ژانويه فوريه و مارس هم وضع آروم بود
هيچي.حتي يک محموله قطار هم نيومد
کل اردوگاه خالي بود
بعد ناگهان يک گرسنگي در اردوگاه شيوع پيدا کرد
همينطور زياد شد
و يک روز در اوج اين قحطي
سروان کرت فرانز
اومد پيشمون
:و به ما گفت
"قطارها از فردا دوباره ميان"
ما چيزي نگفتيم
فقط به همديگه نگاه کرديم
و با خودمون مي گفتيم
"از فردا"
"گرسنگی به آخر مي رسه"
در اون زمان
بطور فعالي براي شورش برنامه ريزي مي کرديم
مي خواستيم تا زمان آغاز شورش زنده بمونيم
قطارها از اردوگاه سالونيکا سرازير شدند
يهوديهاي مقدونيه و بلغارستان براي نابودي به تربلينکا مي اومدند
مردمي ثروتمند بودند .....واگنها مملو از
.....متعلقاتشون بود بعد يک احساس دردناک ما رو فر گرفت
....همگي ما رو رفقام و خود من رو
احساس بيچارگي ....و شرم
ما به غذاهايي که اين مردم مياوردند حمله ور شديم
يک مامور ظرفي پر از
بيسکويت آورد
يکي ديگه ظرفي پر از مربا
اونها رو عمدا پيش ما گذاشتند
از سر و کول هم بالا مي رفتيم .....دهانمون رو
از بيسکويت و مربا
پر مي کرديم
قطارهايي که از بالکان اومدند
:يک درک وحشتناک هم با خودشون آوردند
ريچارد گلازار
ما کارگران کارخانه تربلينکا بوديم
و حيات ما وابسته به
پروسه توليدي اين کارخانه بود
پروسه توليد مرگ در تربلينکا
اين فهم و درک بطور ناگهاني با
قطارها اومد؟
شايد اونقدرها هم ناگهاني نبود
اما فقط با محموله هاي بالکان بود که
ما بي رو در وايستي باهاش مواجه شديم
بي هيچ پرده پوشي
چرا؟
حدود 24000 نفر
حتي يک آدم بيمار هم بينشون نديدم
همگي سالم و سرحال بودند يادم مياد
از پادگانها نگاهشون مي کرديم
لخت و عور بودند و بين چمدانهاشون سرگردان بودند
بعدش ديويد ...ديويد برَت به من گفت
"مکابي ها"
"مکابي ها به تربلينکا امده اند"
مردمي راست قامت و قوي
برخلاف قبلي ها
جنگجو بودند
بله، مي تونستند بجنگند
براي ما هولناک بود
چون اين زنان و مردان زيبا
کاملا از چيزي که در انتظارشونه بي اطلاع بودند
کاملا بي اطلاع
تا حالا هيچ وقت پروسه کار
به اين سرعت و نرمي انجام نشده بود هيچ وقت
احساس شرم مي کرديم ....و همينطور اين احساس که
ديگه نبايد ادامه داد بايد کاري کرد
نه اينکه چند نفر بخوان کاري کنند، بلکه
همگي ما بايد دست به عمل بزنيم
اين فکر در نوامبر 1942 ديگه کاملا پخته شده بود
در ابتداي نوامبر اون سال
متوجه شديم که
آلمانها انگار هواي ما رو دارند
متوجه شديم و فهميديم
اشتانگل فرمانده اردوگاه براي
افزايش بازده کاري .....به مرداني که
در کارها متخصص و آموزش ديده هستند اتکا مي کنه
افراد ورزيده در گروه بندي، جنازه جمع کن هاي ماهر
آرايشگرهايي که موي زنها رو مي تراشند و غيره
همين واقعيت فرصت کافي براي
آمادگي و
زمينه سازي شورش به ما داد
ما يک نقشه داشتيم
که در ژانويه 1943 تهيه شده بود
"به اسم رمز "زمان
در يک زمان مشخص قرار بود
به نيروهاي اس اس در اردوگاه حمله کنيم
سلاحها رو قبضه کنيم و فرماندهي اردوگاه رو منهدم کنيم
اما نتونستيم اين کار رو بکنيم
چون اردوگاه ناگهان با يک وضع وقفه روبرو شده بود
و تيفوس شيوع پيدا کرده بود
در پاييز 1943
وقتي براي ما مسجل شد که
....کسي از بيرون به ما کمکي نمي کنه
مگر اينکه خودمون به خودمون کمک کنيم
با يک سوال اساسي روبرو شديم
آيا ما که در .....بخش ويژه" بوديم"
....شانسي براي متوقف کردن
امواج کشتار داشتيم؟
:تنها يک گزينه در برابر ما بود
شورش مسلحانه
فکر مي کرديم
که اگر بتونيم چند قبضه سلاح به چنگ بياريم
و مشارکت بقيه زندانيها رو در شورش
تسهيل کنيم
يک شانسي براي تصرف اردوگاه هست
اين نکته اي حياتي بود
به همين دليل هم از طريق يک رابط
با رهبران جنبش مقاومت تماس گرفتيم
اول در بيرکناو
و بعد در آشويتس 1
تا شورش در همه جا هماهنگ رخ بده
فيليپ مولر
جواب اومد که ...فرماندهي مقاومت
در آشويتس 1
با طرح ما موافقت کرده و به ما مي پيونده
متاسفانه بين رهبران مقاومت
تعداد يهوديها خيلي کم بود
....اکثرا زندانيان سياسي بودند که
خطري زندگيشون رو بلافاصله تهديد نمي کرد
....و هر روز زنده موندن
....شانس نجات يافتنشون رو
افزايش مي داد
براي ما در "بخش ويژه" مسئله کاملا متفاوت بود
رودلف وربا
آشويتس-بيرکناو
....جداي از يک کشتارگاه عمده
يک اردوگاه کار اجباري نرمال بود
مثل ماتهاوزن نظم خاص خودش رو داشت
مثل بوخنوالد و داخائو و يا ساهزنهاوزن
....در حاليکه محصول اصلي اردوگاه ماتهاوزن
....از کار زندانيها، سنگ آهن بود
.محصول خروجي آشويتس مرگ بود
....همه چيز اردوگاه طوري هدايت مي شد
تا کوره خانه ها کار کنند
.هدف همين بود ....زندانيها
در اردوگاه جون مي کندند تا کوره خانه ها رو بسازند
کار مي کردند تا براي خودشون زندان بسازند
جداي از اين
يک اردوگاه معمولي کار آلماني بود
چون کارخانه هاي کراپ و زيمنس
از زندانيها بعنوان برده استفاده مي کردند
بعضي کارخانه هاي اونها در داخل محوطه آشويتس-بيرکناو ساخته شده بود
آشويتس-بيرکناو
....بطور سنتي، در داخل اردوگاه
تعداد زيادي زنداني سياسي وجود داشت
سوسيال دموکراتها، اعضاي اتحاديه ها
کمونيستها و مبارزين سابق اسپانيا
...تحولات غريبي هم اتفاق مي افتاد
رهبري مقاومت در آشويتس
در دستان آلمانهاي ضدنازي
....متمرکز بود
که آلماني اصيل بودند
و در رژيم نازي از نظر نژادي خالص فرض مي شدند
اونها نسبت به باقي زندانيها رسيدگي بهتري دريافت مي کردند
منظورم اين نيست که !!ناز و نوازش مي شدند
...اما موفق مي شدند بمرور زمان
با برخي افراد اس اس ....رابطه برقرار کنند
و اين روابط بطور ...سيستماتيک منجر به
....شرايط بهتر زندگي
در خود اردوگاه مي شد
در سال 1942...1943
در دسامبر و ژانويه در بيرکناو
نرخ مرگ 400 نفر در روز معمول بود
در مي 1943، نه بخاطر ....شرايط بهتر جَوي، بلکه
...بدليل همين فعاليتهاي هسته مقاومت
....اوضاع بهتر شد و
آمار مرگ و مير پايين اومد
اونها اين رو يک پيروزي بزرگ مي دونستند
....اما بهبود شرايط زندگي
....در داخل اردوگاه
......مخالف سياستهاي اساسیِ
مقامات ارشد اس اس هم نبود
....البته به شرطي که اختلالي در
:فعاليتهاي اصلي اردوگاه ايجاد نشه
يعني قتل عام محموله ها
که زنداني اردوگاه محسوب نمي شدند
:يک قانون وجود داشت
...تازه واردهايي که براي کار مناسب بودند و
....شرايط فيزيکي خوبي داشتند ....نه خيلي پير و نه خيلي جوان بودند
....بچه نداشتند ....خانواده نداشتند
و سالم بودند ....وارد اردوگاه مي شدند و
جايگزين کساني مي شدند که در حال مرگ بودند
من يکبار يک گفت و گو :شنيدم
....يک محموله رسيد
از هلند يا بلژيک، يادم نيست
....پزشک اس اس يک گروه
يهودي سالم از يکي .... از همين محموله هاي تازه رسيده
....که قرار بود نابود بشند
انتخاب کرد
اما مامور ناظر اس اس
گفت به اونها احتياجي نداره
يک صحبتي بينشون رد و بدل شد
پزشکه مي گفت
"چرا اينها رو نمي خواي؟"
"اين جهود از لبنيات آلماني در طول حياتشون زياد استفاده کردن"
"براي اردوگاه مفيد هستند"
:و سروان فرايز جواب داد
".....نمي تونم قبولشون کنم....چون اين روزها"
"خيلي دير به دير سطل آب رو زمين مي ندازند"
منظورش اين بود که خيلي سريع نمي ميرند؟
....درسته. بعد توضيح داد که
اگر اردوگاه 30000 نفر .....نيروي کار لازم مي داشت
....و 5000 نفر مي مردند
در اينصورت قديمي ها رو ....با نيروي تازه نفس از
محموله هاي يهودي تازه رسيده جايگزين مي کرد
اما حالا که فقط 1000 نفر مي ميرند پس به بيشتر از 1000 نفر نيروي تازه نيازي نيست
و باقي بايد برن به اتاقهاي گاز
پس بهبود شرايط
در داخل خود اردوگاه
.....به معناي مرگ تعداد بيشتري
.در خود اتاقهاي گاز بود
با اينکه نرخ مرگ و مير
...بين خود زندانيهاي اردوگاه کمتر شد
اما واضح بود ...که اين بهبود شرايط
منجر به ايجاد مانع
.در پروسه قتل عام نشد
بنابراين در اون زمان عقيده من نسبت به جنبش مقاومت
:اين بود
بهبود شرايط اردوگاه فقط قدم اوله
هدف اصلي بايد ....توقفِ
قتل عامها و ماشين جنايت باشه
پس حالا زمان آماده سازيه
زمان جمع کردن نيروها
تا از داخل به اس اس حمله کنيم
حتي اگر يک عمليات خودکشي باشه
ولي منجر به نابودي ماشين مرگ بشه
بر همين مبنا
به نظرم اين يک هدف با ارزش بود
يک هدف قابل حصول
از طرف ديگه واضح بود که ....اين هدف
يک شَبِه حاصل نمي شه
بدون آمادگي و .....شرايط مساعد
حتي من که يک مهره کوچک ...در مقاومت بودم
.نمي تونستم تصميم بگيرم يا دست به عمل بزنم
....اما براي من کاملا واضح بود که
....تنها هدف مقاومت
....در اردوگاهي مثل آشويتس
بايد متفاوت از ماتهاوزن و داخائو باشه
...چون در اون اردوگاهها
سياست احتياطي مقاومت باعثِ کاهش نرخ مرگ و مير زندانيان سياسي مي شد
....اما در اينجا همين سياست نجيبانه
....منجر به روغن کاري و بهبود کارِ
دستگاه قتل عام مي شد